Tu Navy'den...

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan cnslmst
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Burada her mevsim bahar demiştin. Seninle bahar başladı, içim ısındı sen  geldiğinde. Sonra bahar yağmurları başladı, sırılsıklam olduk bahar yağmurlarında. Seninle çiçekler açtı, kalplerimiz ıslandı, mevsimlerin en güzelini yaşadık, sokaklarda yürüdük, ellerimizi avuçlarımıza aldık, karşılıklı oturduk, duyguların en güzelini yaşadık. Öyle güzel bakardınki seninle bambaşka bir yaşamda bulurdum kendimi. Seninle  düşlerimin bile ötesinde bir dünya başlardı...
   Şimdi ıssız buralar, şimdi yapayanlız. O günden kalan yıldızlı gecelere sığındım yokluğunda. O günden kalan nefes alışlarını misafir ettim yüreğimğn baş köşesinde. Yokluğunda yağmura yakalanmakmış bir balıkçı gibi, liman ararken doluya tutuldum. Seninle olmak yağmur fırtınasına yakalanmakmış, sensiz olmak okyanus fırtınalarıymış. Doluya yakalanmakmış sensizlik...
   Seninle olmak nasıl ısıtıyorsa kalbimi, sensizlik o denli üşütüyor ellerimi. sensizlikte üşümek varmış, çırılçıplak kalmak varmış. Senden kaçarken sensizliğe yakalandım. Gözlerinden kaçarken yokluğun bir köşe başında yakaladı beni. Sensiz buz gibi gecelerde ellerim dondu, oysa seninle yağmurların altında ateşe vermek varmış kendimiş...
   Seninle olmak cennette olmaktı, sensizlik ise cehennem gibi. Hangisi daha çok acı verirdi bana; seninle olmakmı sensiz olmakmı..? Seninleyken acı çektiğimi bile bile seninle olmakmı, yoksa çocuklar gibi yokluğunla başbaşa yaşamakmı..? Oysa seninle olmak varmış zamanın her yerinde...
   Hep yanımda oldun, oysa ben senden hep kaçtım delicesine severken. Sevdan öyle korkuturduki beni, seni kaybedeceğimden korkardım. Sana bunca güzellikleri sunmak için zamanın yetmeyeceğinden korkardım. Nasıl yapardın bilmiyorum ama sözlerin cesaret verirdi bana; çocuklar gibi kanardım sözlerine. Yaşamın anlamını anlatırdın. İnsan duygularını yaşamalı derdin; zamanı yaşamalı derdin; sana dokunmalıyım derdin; ellerimi tut derdin, senden çaldığım sevgiler içimi yakardı...
   Şimdilerde sana veremediklerimin hüzünlerini yaşıyorum; oysa en temiz duyguları yaşarken insan sevmeli, göklere çıkmalı ve sen gülerken öyle güzel olurdunki içime akardı gülüşlerin...  Şimdi seni öyle özlüyorum ki...
 
insanları oldukları gibi kabullenemiyoruz galiba kendi doğru bildiklerimizi dayatma şeklinde sunuyoruz karşımızdakine ne kötü  :-[ üzülme sen arkadaşım o seni kaybettiğine üzülsün
 
karşındaki insanın sevdiğin insan olduğunu unutup üzerinde iktidar kurmaya çalışanlar. evet siz bakmayın öyle, ne oldu kayıp mı ettiniz oynamak istediğiniz oyunu? onu kaybettiniz değilmi bu oyunun tekrarı yok üzgünüz  >:(
 
teşekkür ederim gülsüm... Artık üzülmüyorum... fishifishi sen aşkı oyunmu sanıyorsun...
 
cnslmst' Alıntı:
teşekkür ederim "ayben" ama benim umudum kalmadı artık... o kadar acı çektimki... tekrar aynı acıları çekmekten korkuyorum...
Bende korkuyordum.. Yalnız değilsin..
benim son zamanlarda söylediğim bir şarkıdan alıntı -lakırtı-m var.
"Korkarak yaşıyorsan, sadece hayatı seyredersin.. "
 
evet korkmamak lazım aslında korkularımızın üstüne gitmeliyiz... ne acılar yaşarsak yaşayalım  onları geride bırakıp belki ders alarak tekrar hayata daha sıkı aslımalıyız daha güçlü olarak ;)
 
haklısın diloş korkmamak lazım bir ömrü korkularla geçiremeyiz... çok anlamlı bir söz safari teşekkür ederim...
 
yoo ben sana teşekkür ediyorum çünkü bu sözü şebnem ferahtan değil senden duydum ben...
 
yazdıklarımla ilgilendiğiniz için ben teşekkür ederim...
 
Yanlızlığın ötesinde yine seni düşünüyorum. Gözlerim seni arıyor, ellerim ise tenini. Dokunmak istiyorum ama olmuyor. Varlığını yanlızca kalbimde hissediyorum, ağlamak istiyorum. İçimdeki boşluğu başka türlü ifade edemiyorum...Ah be bitanem seni çok özlüyorum...
 
  Sen gidince yağmur başladı, ince bir sızıyla yağdı gökte ne varsa, gidişin öyle ıslattıki içimi ıslandım ama kaçmadım, kaçmak gelmedi içimden, damlalar yanaklarımdan süzülürken ellerinin yanaklarıma değişini hatırladım, herşey bitmişti sanki, yağmur ve gözyaşlarım birbirine karıştı, sen görmedin, sen çığlıklarımı duymadın...
  Gidişine inat yağmur gittikçe hızlandı, tüm sokaklar boşaldı, evlerinin pencerelerinden bakanlar; beni bir deli,gözyaşlarımı yağmur sandılar, o gün ilk defa sevdim yağmuru, gözyaşlarımı saklamıştı...
  Gidişin yok olmaktı, içimdeki fırtınalar canımı acıtsada, koşmak, ağaçlara sarılmak, rüzgarları göğsüme alıp okyanuslara dalmak geldi içimden, sen bunları görmedin, sen bunları bilmedin...
  Yağmurdan sonra saçlarım alnıma dökülmüştü, aradan ne kadar zaman geçti şimdi hatırlamıyorum; bense hala sokaklarda tek başınaydım, sokaklarda biriken yağmur sularında şehrin ışıkları parlıyordu, parlayan ışıklar içimden bir şeyleri alıp götürüyordu, bu şehrin ışıkları bu kadar güzelmiydi...
  Tüm gece yağmur sularında seni aradım, yıldızlar kaybolmuştu, yağmur damlalarının sesleri duyuluyordu, gecenin karanlığında yağmur bana, ben yağmura sarıldım, beni bir tek yağmur terketmemişti...
  Yağmur ıslak tüm şehir sırılsıklam, gece bitmek üzere, birazdan şafak sökecek, birazdan sabah olacak, bense hala aynı yerde sırılsıklam seni bekliyorum, belki, belki dönersin, işte bu yüzden yağmurları çok ama çok seviyorum...
 
yazı size mi ait ??  çok güzell bi yazı. :).........bu gün de çok güzell yağmur yağıyo yağmurun üstüne bu yazı çok güzell gitti...hüzünlendim..:-[ paylaşım için teşekkürler......................
 
Bu yazıyı  beni en zor anımda terk eden sevdiğim insana yazmıştım ve sizlerle paylaşmak istedim... okuduğunuz için ben size teşekkür ederim...
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...
Geri
Üst