E
Enya
Evet izin veriyorum.
insanların sizi kırmasına izin veriyor musunuz
- Konuyu Başlatan ozlem71
- Başlangıç tarihi
ilknuressenceiron
Kullanıcı
evet zaman zaman buna izin verdiğim oluyo iyi niyetim yüzünden 
prenses_o6
Kullanıcı
Evet bazı insanlar patavatsız olabiliyo ama eğer gerçekten iyi bir insansa bişey demiyorum ama ileri giderse onun açısından kötü şeyler olabiliyo.....
prenses_o6
Kullanıcı
yani baya bi sinirleniyorum insan konuşurken düşünüpte konuşmalı....
ben sinirlendiğimde karşımdakini kırmak yerine kimsenin olmadığı yalnız olacağım biryerlere kaçıyorum. öfkemi yenene kadar.. sonra geri dönüyorum..
kalp kırmak çok kolay kazanmak ise çok zor... parçalanan cam vazo misali..
sizlerede tavsiye ederim
kalp kırmak çok kolay kazanmak ise çok zor... parçalanan cam vazo misali..
sizlerede tavsiye ederim
derin_3486
Kullanıcı
Eğer beni kırmasına izin vermezsem karşımdaki insan kırılacaksa,olsun der izin veririm ama karşımdaki insan değecekse...Zaten değmeyecek bir insanın beni kırması da mümkün değil.Bizi üzen kişiler sevdiklerimizdir.
M e l i k e
Kullanıcı
tamamen katılıyormm
okendigelen
Kullanıcı
karşımdakini kırmamak için bnde bazen kırılmayı göze alıyorum.ancak bunu alışkanlık haline getirmekte iyi birşey değil.
Tülay' Alıntı:Sanırım bazen evet izin veriyorum. :’(
O KADAR ÇOK YORULUYORUM Kİ... VARSIN O DA KIRSIN DİYORUM. NASILSA ALIŞTIN. BAZENDE TAM TERSİ OLUYOR. KİMSENİN BENİ KIRMAYA HAKKI YOK DİYORUM KENDİ KENDİME... aRADA BİR İZİN VERİYORUM SANIRIM...
katılıyorum sanabazen bazı insanlara kendimden cook daha fazla değer verdiğimde kendi öz saygımı yitirip taparcasına beni kırmalarına izin veriyorum..tabi sonradan dökülen gözyaşları bana kar
"Aslında kırılmak bence kişinin bakış açısıyla ilgili...Ben benden kaynaklanan bi problem varsa ilişkilerimde kırılıyorum..Kendime de kızıyorum hatta özür diliyorum.Ama karşımdakinim hatasından kaynaklanıyorsa kırılmıyorum,affediyorum ve unutuyorum..Artık başkaların hatalarından dolayı kırılmamaya çalışıyorum...
Ama bu hayat görüşüne ulaşana kadar sayısız defa üzüldüm ve kırıldım..."
Sana katılıyorum hepmavi arkadaş, gerçekten böyle düşününce bir sorun da kalmıyor. Biz bir cam değiliz ki bir başkalarının darbeleriyle kırılalım, dediğiniz gibi bunlarla kırılmak yerine iyicene sağlamlaşmalı..
Ama bu hayat görüşüne ulaşana kadar sayısız defa üzüldüm ve kırıldım..."
Sana katılıyorum hepmavi arkadaş, gerçekten böyle düşününce bir sorun da kalmıyor. Biz bir cam değiliz ki bir başkalarının darbeleriyle kırılalım, dediğiniz gibi bunlarla kırılmak yerine iyicene sağlamlaşmalı..
yaşarken öyle demiyo insan..hatta zaman geliyo camdan daha hassas oluyosun.belki sonra düşündüğünde ii oldu bişey daha öğrendim diyosun,sonrasında daha dayanıklı oluyosun ama dediğim gibi bir yerde kanayan bişiler oluyor ve kırılan cam parçalarını ne kadar ii yapıştırırsan yapıştır bişiler eksik kalıyor.
hiç kimseden bişi beklemiyceksin ve hiçkimseye olduğundan daha fazla değer vermiyceksin bu dünyada.ama ben bunu yapamıyorum.yapabilene ne mutlu....
hiç kimseden bişi beklemiyceksin ve hiçkimseye olduğundan daha fazla değer vermiyceksin bu dünyada.ama ben bunu yapamıyorum.yapabilene ne mutlu....
Ne yazık ki bende hayatımda insanlara olan davranışlarımda ve hatta sevgimde bile bir denge kuramamış insanlardanım. Her zaman özverili olduğum için sürekli kırılan taraf da hep ben olurum. Depresyon tedavisi gördüğüm şu günlerde şunu farkettim;iyilik de,sevgi de,özveri de hatta hayatımızdaki herşeyde mutlaka denge unsurunu korumalıyız. Ne çok fazla ne çok eksik. Herşey kıvamında güzel. KIRILMADAN GEÇEN NİCE GÜNLER DİLİYORUM HEPİMİZE....
