hey Allah'ım. şu bir türlü "tatmin olamayan insan"a bak hele! ruhlar bozuk. herkes çılgın bir yalnızlık ve kendini beğendirme, kendini ispatlama çabası içinde. iğrenç bir oyunbazlıkla onursuz bir yükselme hırsı almış başını götürüyor. yüksek plazalarda çalışıyor, süper yerlerde yemek yiyor, dehşet arabalara biniyor ama mutlu değil insanoğlu! sonra böyle oluyor işte: tırnağı uzun kadın, göbeği bilmem ne erkek, hiç uyumayan adam, dilini bir metre uzatan çocuk... ortadoğu'ya getirsek hayatı öğrenirdi belki bunlar diyeceğim vazgeçiyorum. çünkü "burada" yaşayıp kendini "orada" sananları görünce hevesim kırılıyor...