hayat bize mutlu olma şansını vermedi...

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan saniye1
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi

saniye1

Kullanıcı
Katılım
17 Ocak 2011
Puanları
0
Konum
Adana
Hayat Bize Mutlu Olma Şansı VermediHayat bize mutlu olma şansı
vermedi
Biz kendimizden başka
Herkesin üzüntüsünü
Üzüntümüz,
Acısını acımız yaptık.
Çünkü Dünya'nın öbür ucunda,
Hiç tanımadığımız bir insanın
Gözyaşı bile içimizi parçaladı...
Kedilere ağladık
Kuşların yasını tuttuk.
Yüreğimizin yufkalığı
Kimi zaman hayat karşısında
Bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir
İnsanın insana yanması
Sevgili...
Ne güzeldir bilmediğin birinin
derdine üzülmek ve çare aramak.
Ben bütün hayatımda hep
Üzüldüm, hep yandım..
Yaşamak ne güzeldir be sevgili
Sevinerek, severek, sevilerek,
Düşünerek...
ve o vazgeçilmez sancılarını
Duyarak hayatın

yılmaz güney...
 
Bazılarına hiç şans tanımaz hayat... Yılmaz abinin şanssızlığı şansı oldu. Onuda ayrıca belirtmeden edemedim. Büyük adamdı vesselam...
 
Mululuktan fazla nasiplenememiş olsakta ne önemi var .Yaşıyoruz işte
Güzel şiirdi..
Bu arada Yılmaz Güney'i de saygıyla analım..
 
onun gibi direnmek lazım herşeye...değeri bilinmedi onun..olsun..
bambaşka adamdı o..seni çok seviyorum...
belki bi gün o şansı buluruz...
 
Yaşamın kendisi ölümle biten bir direniştir zaten. Yaşadığımıza göre direniyoruz... Onun gibi elbet değil... Sağlık olsun...
 
Canım, Sevdiğim, Yüreğim

Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...
Bu parmaklıklar, bu demir kapılar, bu hava, inan...
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem, bir nedeni vardır...
Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu.
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi.
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.
Damla damla birikiyor insan.
Damla damla sevgili...
Bir gün akıp gideceğiz hayata...
Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin.
Benim yüreğim sensin şimdi, seni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde...
 
Yılmaz Güney

 
Pardösüsü olanlar kışı özlerdi.
Ekmeği olanlar akşamı,
Uykusu olanlar geceyi beklerdi…
Ölüm beni çağırıyor…

Yılmaz Güney


Dipnot: Aklımda kalmış... Buraya atayım dedim.
 
biz de bilirdik sevgiliye karanfil almasını...
lakin aç idik,karanfil parasını yedik....

y.güney...
 
Geri
Üst