DUYARSIZ OLMA, TEPKİSİZ KALMA , SADECE YAŞAMAYA GELMEDİK YAŞARKEN ÖĞRENMEYE ANLAMAYA ve ANLAŞILMAYA GELDİK
Penceremden aşağıya bakıyorum; açlıktan ölen insanları görüyorum, hastalıktan ölen insanları görüyorum biraz daha uzağa bakınca tüm kaynakların geriye dönülemeyecek ölçüde tüketildiğini görüyorum. Banane demek için bahane arıyorum gözlemi kapatıyorum bu defa sesleri duyuyorum, ağlıyanları , yalvaranları , acı çekenleri bu defa kulağımı kapatıyorum duymamak için pencereyi kapatarak sesleri ve görüntüyü unutarak yemeğimi yiyorum , kitabımı okuyorum, çayımı içiyorum sonra…
Sonra
Çayım bitiyor. Kitabım bitiyor, yemeğim bitiyor.
Çıkıyorum dışarı elim kulağımda gözlerimi kapatarak yürümeye çalışıyorum peki yönümü nasıl bulacağım olduğum yerde kalıp ağlamaya başlıyorum korkuyorum şimdi bende o pencereden bakılan biriyim. Bir umut bekliyorum anlaşılmayı kurtarılmayı..
Elimi kulağımdan çekmeye çalışan bir yabancı aç gözlerini diyor korksamda açıyorum şimdi içindeyim artık tüm seslerin ve görüntülerin. Etrfata benim gibi olanları görüyorum onlardan benden pencereden göremediklerimi daha iyi görüyorum şimdi sıra bende onların gözlerini ve kulaklarını açtırmalıyım .1 iken 2 olduk 2 iken 5 olduk 5 iken sonsuz olduk…
Yüzüm gülmeye başladı umut başladı umutlar yeni umutlarıma gebe oldu artık yalnız değildim şimdi 2 elimi uzattığım insana yardım ediyorum evimde çaylarımı daha zevkli, yemeklerim daha lezzetli, kitaplarımı daha başka okuyorum ve pencereyi açıyorum kuş sesini duyuyorum yeşili görebiliyorum yağmurdan sonra toprak kokusunu alabiliyorum işte HUZUR diyorum kendime.
Paylaştıkça artan şey sadece sevgi değil.
Dilerim bunu yaşamak herkese nasip olur.
Bilgi // Yazı mükerrer olarak yazıldığı için ilgili düzeltme tarafımca yapılmıştır. - Özgür ŞAHİN
[eklenti yönetici tarafından silindi]
Penceremden aşağıya bakıyorum; açlıktan ölen insanları görüyorum, hastalıktan ölen insanları görüyorum biraz daha uzağa bakınca tüm kaynakların geriye dönülemeyecek ölçüde tüketildiğini görüyorum. Banane demek için bahane arıyorum gözlemi kapatıyorum bu defa sesleri duyuyorum, ağlıyanları , yalvaranları , acı çekenleri bu defa kulağımı kapatıyorum duymamak için pencereyi kapatarak sesleri ve görüntüyü unutarak yemeğimi yiyorum , kitabımı okuyorum, çayımı içiyorum sonra…
Sonra
Çayım bitiyor. Kitabım bitiyor, yemeğim bitiyor.
Çıkıyorum dışarı elim kulağımda gözlerimi kapatarak yürümeye çalışıyorum peki yönümü nasıl bulacağım olduğum yerde kalıp ağlamaya başlıyorum korkuyorum şimdi bende o pencereden bakılan biriyim. Bir umut bekliyorum anlaşılmayı kurtarılmayı..
Elimi kulağımdan çekmeye çalışan bir yabancı aç gözlerini diyor korksamda açıyorum şimdi içindeyim artık tüm seslerin ve görüntülerin. Etrfata benim gibi olanları görüyorum onlardan benden pencereden göremediklerimi daha iyi görüyorum şimdi sıra bende onların gözlerini ve kulaklarını açtırmalıyım .1 iken 2 olduk 2 iken 5 olduk 5 iken sonsuz olduk…
Yüzüm gülmeye başladı umut başladı umutlar yeni umutlarıma gebe oldu artık yalnız değildim şimdi 2 elimi uzattığım insana yardım ediyorum evimde çaylarımı daha zevkli, yemeklerim daha lezzetli, kitaplarımı daha başka okuyorum ve pencereyi açıyorum kuş sesini duyuyorum yeşili görebiliyorum yağmurdan sonra toprak kokusunu alabiliyorum işte HUZUR diyorum kendime.
Paylaştıkça artan şey sadece sevgi değil.
Dilerim bunu yaşamak herkese nasip olur.
Bilgi // Yazı mükerrer olarak yazıldığı için ilgili düzeltme tarafımca yapılmıştır. - Özgür ŞAHİN
[eklenti yönetici tarafından silindi]
diyeceksiniz ki herşeye de bahanen var ama cidden şuan utandım 2 defa yapıştırmışım :-[ :-[
Boş işlerle uğraşma diye...
