N
n_i_s_a
Bir çift bebek pabucu idi, ellerinin arasında tuttuğu.
Geriye bir o kalmıştı ,buruk acıdan..
Oysa ne kadar beklemişlerdi, o pabuçların içindeki minik ayakları.
Nasıl heveslenmişlerdi..
Kim bilirdi, konuştukları dillerini bile anlamadığı bir yığın insanın;
Hayallerini,hayatlarını ve geleceklerini kurşunlayacağını..
Umutları vardı, herkes gibi...
Hayat bu geçer gider,kimse bizlere dokunmaz dediler içlerinden..
Ama tam başlarında durdu, kara bulut.
Evlerine düştü, hain yıldırımlar!
Büyük bir gürültü ile uyandıklarında;
Geriye taş yığınları ve koca bir toz bulutu kalmıştı..
Bir de hazırladıkları beşiği ezen , koca tavan..
Her şey yıkılsa, yansa umuru olmazdı da; hayalini kurduğu, onca ay beklediği
,dünyada hiç suçu olmayan, daha konuşamayan bebeğin ne suçu vardı?
Yerde duran bir çift pabuçtu gözüne takılan, kokusu kalan,elleri ile
Tutabildiği...
Bebek pabucu...Bebeğinin pabucu..
Onlar seçmedi ; taşın toprağın bulutunu , beyazları dururken..
İstemediler ölmeyi, öldürülenleri, savaşı, kanı...
Kimse istemedi ; tozlu kara elleri ve onların tuttuğu bebek pabuçlarını..
Ama bilinir ki;
İnsan oldukça,
Hırs...
Hırs oldukça,
Doyumsuzluk..
ve bunun bedeli savaş olacak..
Geriye, hep bir çift bebek pabucu tutan eller kalacak...
Sadece , "barışı" avuçlarda tutmak dileği ile..
Savaşlarda canını,canlarını,ailelerini,her şeylerini kaybetmiş herkese ...
Sevgimle...
Geriye bir o kalmıştı ,buruk acıdan..
Oysa ne kadar beklemişlerdi, o pabuçların içindeki minik ayakları.
Nasıl heveslenmişlerdi..
Kim bilirdi, konuştukları dillerini bile anlamadığı bir yığın insanın;
Hayallerini,hayatlarını ve geleceklerini kurşunlayacağını..
Umutları vardı, herkes gibi...
Hayat bu geçer gider,kimse bizlere dokunmaz dediler içlerinden..
Ama tam başlarında durdu, kara bulut.
Evlerine düştü, hain yıldırımlar!
Büyük bir gürültü ile uyandıklarında;
Geriye taş yığınları ve koca bir toz bulutu kalmıştı..
Bir de hazırladıkları beşiği ezen , koca tavan..
Her şey yıkılsa, yansa umuru olmazdı da; hayalini kurduğu, onca ay beklediği
,dünyada hiç suçu olmayan, daha konuşamayan bebeğin ne suçu vardı?
Yerde duran bir çift pabuçtu gözüne takılan, kokusu kalan,elleri ile
Tutabildiği...
Bebek pabucu...Bebeğinin pabucu..
Onlar seçmedi ; taşın toprağın bulutunu , beyazları dururken..
İstemediler ölmeyi, öldürülenleri, savaşı, kanı...
Kimse istemedi ; tozlu kara elleri ve onların tuttuğu bebek pabuçlarını..
Ama bilinir ki;
İnsan oldukça,
Hırs...
Hırs oldukça,
Doyumsuzluk..
ve bunun bedeli savaş olacak..
Geriye, hep bir çift bebek pabucu tutan eller kalacak...
Sadece , "barışı" avuçlarda tutmak dileği ile..
Savaşlarda canını,canlarını,ailelerini,her şeylerini kaybetmiş herkese ...
Sevgimle...
