Her adım da her nefeste

[smile-_-]

Hayatı anladığınızı düşünürsünüz belli bir yaşa geldiğinizde oysa daha yolun başındasınızdır. Zaman geçtikçe anlarsınız bunu. Birine güvenirsiniz mesela. Hiç kuşku duymadan başınızı omzuna yaslarsınız. Onun ne kadar güvenilir olduğunu çözmüş onu çok iyi tanımışsınızdır size göre. Her mevsimi ilkbahar gibi yaşıyorsunuzdur onunla. Baktığınız her varlık size gülümsüyordur adeta. Bunun hiç bitmeyeceğini sanırsınız. Ta ki ilkbaharınızı fırtınaların, kasırgaların olduğu kışa çevirene kadar şu çok tanıdığınız kişi. Bunu yapan kişinin o olduğuna inanmak istemezsiniz başta. Kendinizi kandırır durursunuz. Ama onun yokluğunu hissedersiniz hep. Bu size öyle bir acı verir ki. Ona bağırmak çağırmak istersiniz size bu yaptıklarından dolayı. Bir o kadar yine eskisi gibi omzuna başınızı koymayı istersiniz. Sonuçta ne omzuna başınızı koyabilirsiniz ne de bağırabilirsiniz. Size sadece susmak kalır.  Öyle bir susmak ki... Tamam dersiniz. Yeni bir hayat dersiniz. Bir adım atarsınız o gelir aklınıza. Kalbinizden aklınıza taşar her adımınız da her nefesiniz de. Dur  o olmadan olmaz dersiniz. Böylece hep gerilersiniz. Hep büyütürsünüz içinizdeki aşkı. Böylece ne olur biliyor musunuz? Günler, aylar, yıllar belki de bir ömür geçer. Ama o aşk sizden hiç geçmez.