Bir Geometri Olur Yaşam

  • Konbuyu başlatan Codex
  • Başlangıç tarihi

Konu hakkında bilgilendirme

Konu Hakkında Merhaba, tarihinde Kişisel Gelişim Yazıları kategorisinde Codex tarafından oluşturulan Bir Geometri Olur Yaşam başlıklı konuyu okuyorsunuz. Bu konu şimdiye dek 3,403 kez görüntülenmiş, 8 yorum ve 0 tepki puanı almıştır...
Kategori Adı Kişisel Gelişim Yazıları
Konu Başlığı Bir Geometri Olur Yaşam
Konbuyu başlatan Codex
Başlangıç tarihi
Cevaplar
Görüntüleme
İlk mesaj tepki puanı
Son Mesaj Yazan hırslı.28
Codex

Codex

Özgür Şahin
Site Kurucusu
14 May 2006
En iyi cevaplar
0
48
Çanakkale
www.kendinigelistir.com

Yatay bir oluşumun, seçimsiz doğuşuydu bedenimiz. Zihnimiz kendimizi tanımaya henüz hazır değilken açtık gözlerimizi. Nerden bilirdik ki çembersel bir yaşamın içinde, ömrün yarıçapına uzak bir noktaydık sadece. Her ilerleyişimiz, çemberin dışına taşabilmek ve kesişen iki doğrunun biri olabilmek içindi…


Kendimizi tanımak; tıpkı seveceğimizi bulmak gibi, uzun, zahmetli, bazen serzenişli… Kendimizi tanımak, bazen başkasını tanımakla başlayan tuhaf gerçeklik… Her yaşanılanı bir derecelendirmeye sokan benliğimiz, ölçütleri karışmış bir trigonometrik cetvel gibi, yaşayacaklarımıza da formül olmaya başlar.

***


… Sonrasında dört kişinin, toprağa dikey durarak taşıdıkları yatay ahşap kutunun içerisinde bilmediğimiz evrensel bir kümeye yolculuğumuz başlar.

Benim yaşantımda 3 isim altın harflerle aklımda ve kişisel tarihimde iz bırakacak kadar güçlü etki bırakmıştır. Kimler mi? Söyleyeyim hemen… Mevlana, Yunus Emre ve Hacı Bektaş-ı Veli.

Neden mi? Söylemek çare değil sanırım anlatmak daha doğru olur.

Bizler aslında öyle zeki insanlarız ki bu zekiliğimizi sadece kendimizi kandırmak için kullanırız. Gerçi hepimiz biliyoruz ki gerçekten zeki insanlar kendilerini kandırabilen insanlardır. Konumuzla oldukça alakalı olan bu durumu neden hiç şöyle detaylı düşünmedik? Benim düşüncemde GRİ renk yoktur. Ya SİYAH vardır ya da BEYAZ. Daha doğrusu yaşama ya siyah ya da beyaz bakmak vardır. Grilik belirsizlikten öteye gitmeyen duygu ve düşünce kütlesidir sadece. Oysaki yaşama olumlu ya da olumsuz bakmak, ikisi de uygun düşüncedir. Hayattan ne istediğini bilmeyenler sadece GRİ kimliğe sahip olan ve bu kelimeyi cümlelerinde telaffuz ederken, bilinçaltında içten içe mutluluk duyan insanlardır. Oysaki hayattan her ne olursa olsun bir şekilde ne istediğini bilerek, düşünerek bakmak… Olması gereken bu.

Hayata bakmak demişken ve nasıllığını aslında çok sorgulamadan anlatmak istemişken işte yukarda verdiğim 3 ismin güzelliğinden bahsedeyim. Aslına bakarsanız ben de bunu yeni fark ettim, bir eğitimimde öğrencilerime anlatırken bu isimleri “bu insanları bilmekle bu insanlar olmak farklıdır” diye bir düşünce geldi aklıma. Uzun uzun düşündüm o günün akşamı ve aklıma gelenleri bir bir yazdım.

Yaşam her yanımızı tüm dolguluğuyla sararken kendimizi nasıl görüyoruz? İyi, kötü, mutlu, mutsuz, sarı saçlı, siyah saçlı, kahverengi gözlü… Peki ne kadar BEN diyebiliyoruz. Biz olumlu ya da olumsuz ne kadar kendimizi kabulleniyoruz? Mevlana “Ne olursan ol gel” demiş de insan evlatlarına, bir de biz kendimize diyelim aynını. Güzel ya da yakışıklı mı değiliz? Saçımız kıvırcık da hep biz düzüne mi meğillendik? Vs. kendimizi olduğumuz gibi kabullenip yaşarsak özgüvenimiz artar ve o zaman Mevlana misali “ben buyum kendimi her halimle kabulleniyorum” diyerek kendimizin MEVLANASI oluruz.

Yaşam sarmışken dört yanımızı bir fiil, ayakta durmak adına kendi doğrularımızı arayıp dururuz. Bulduklarımızı uygularız veya doğrularımızı NESNELLEŞTİRMEK için bizzat yaşarız. Yunus Emre değil miydi düz çubuklara anlam yükleyip mutlu olan. Onun doğrularıydı bunlar. Biz de kendimizin doğrularıyla kendimizin Yunus Emre’si  oluruz.

Bunları bilmek, BİLMEYE açık olmak, bilgiye aç olmak, araştırmak, uygulamak, merak etmek ve sürekli kendimizi geliştirmek… Okuduysanız belki bilirsiniz, eskiden veli (bilge) olana deli derlerdi. Çünkü o veli(bilge)lerin anlattıkları, yaptıkları cehalete tersti ve bu velilerin adı DELİye çıktı. İlme olmadığı kadar değer veren ve yaşamının VELİ’si olmuş DELİleriz aslında bu yazıyı okurken. Kendimizi bilmek adına bilgilenmek, bilgiye sığınmak… Kendimizin HACI BEKTAŞ-I VELİ’ si olmakla başlar.


 
I

itsmyturn

Kullanıcı
22 Haz 2009
En iyi cevaplar
0
0
İzmir
Onların felsefesini hayatımıza günümüzün elverdiği ölçütlerde uygulamak bana sonsuz bir huzur ve mutluluk kapısını aralarmış hissi veriyor.

Neden olmasın?

Teşekkür ederim güzeldi.
 
S

spiritualsigns

Kullanıcı
20 Şub 2009
En iyi cevaplar
0
0
İzmir
Evet bende beğendim.. çok hoş bir yazı olmuş..
 
Codex

Codex

Özgür Şahin
Site Kurucusu
14 May 2006
En iyi cevaplar
0
48
Çanakkale
www.kendinigelistir.com
İyi yazı dizimlerinden biriy-di.
Ancak sanırım "başlığı" pek iyi atılmadı.

Yorumsuz kalmasına üzülüyorum.

Teşekkürler.
 
A

agokalper

Kullanıcı
9 Şub 2009
En iyi cevaplar
0
0
İzmir
güzel yazı olmuş teşekkür ederim..

Bilgi bilgi bilgi...
 
F

Flamingo

Kullanıcı
31 Ağu 2008
En iyi cevaplar
0
0
İzmir
Sonunda ''Doğru gördüğümüz, bildiğimiz insanları örnek almalıyız'' mesajını yakaladım VE sonuna kadar katılıyorum. Kendini geliştirmenin en iyi yollarından birisi de ''modelleme'' yapmak kanımca.

Paylaşım için teşekkürler...
 
Y

yenice

Kullanıcı
19 Ocak 2009
En iyi cevaplar
0
0
ankara
Kendimizi tanımak; tıpkı seveceğimizi bulmak gibi, uzun, zahmetli, bazen serzenişli… Kendimizi tanımak, bazen başkasını tanımakla başlayan tuhaf gerçeklik… Her yaşanılanı bir derecelendirmeye sokan benliğimiz, ölçütleri karışmış bir trigonometrik cetvel gibi, yaşayacaklarımıza da formül olmaya başlar.
… Sonrasında dört kişinin, toprağa dikey durarak taşıdıkları yatay ahşap kutunun içerisinde bilmediğimiz evrensel bir kümeye yolculuğumuz başlar.

işte bu... tarifi nede güzel yapılmış yaşamın.

adını koyamadığımız birçok şey için nasılda harcarız zamanı.aklımızı karıştıran onca konu tüketir benliğimizi.geriye dönüp bakınca kendimize hayretle bakarız bu benmiydim diye.karşımızdakine bakınca kendimizi görürüz bazen.yaşadıklarımızın sebebi bizizdir aslında ama karmaşığızdır.çözemeyiz aklımızdaki soruları.sevmek isterken yada ararken sevdiceğimizi tüketiriz farkında olmadan güzellikleri.

karışık olan yaşam değildir aslında bizizdir.gerçekleri farkettiğimizde çok geç olabilir.bahsettiğin gibi dört kişinin taşıdığı yatay bir kutunun içinde bilinmeyene yolculuk vakti çoktan gelmiştir.pişmanlıklarla dolu ve halen cevap bulamadığımız sorularımızla gideriz gözlerimiz arkada.
 
N

nazarelif

Kullanıcı
22 Nis 2008
En iyi cevaplar
0
0
Kastamonu
ne güzel anlatılmış hayatın geometriyle olan bağlantısı :)
şu sözü hoşuma gitti:

  Kendimizi tanımak; tıpkı seveceğimizi bulmak gibi, uzun, zahmetli, bazen serzenişli…Her yaşanılanı bir derecelendirmeye sokan benliğimiz, ölçütleri karışmış bir trigonometrik cetvel gibi, yaşayacaklarımıza da formül olmaya başlar ;) ;)
 
H

hırslı.28

Kullanıcı
16 Tem 2009
En iyi cevaplar
0
0
bencede çok güzel bi yazıydı.
 
Üst